آب سرد از دیدگاه روایات مفید است و یا ضرر دارد؟

دسته بندی: مذهبی آب سرد از دیدگاه روایات مفید است و یا ضرر دارد؟

پرسش در مورد آب سرد از دیدگاه روایات
آیا در روایات چیزی در این‌ باره آمده است که خوردن آب سرد لذّت بیشترى دارد؟
پاسخ اجمالی
در روایات هم به برخی مزایا و هم به برخی معایب استفاده از آب سرد پرداخته شده است.
الف. خواص آب سرد
پیامبر خدا(ص): «شستن پاها با آب سرد پس از بیرون آمدن از حمّام، مایه ایمنى از سردرد است».[۱]
امام علی(ع): «استنجاء (شستن مخرج ادرار و مدفوع) با آب‏ سرد، بواسیر را از میان می‌بَرَد».[۲]
امام صادق(ع): «آب سرد، حرارت را خاموش نموده، صفرا را تسکین می‌دهد، غذا را هضم می‌نماید و تب را از بین می‌برد».[۳]
امام کاظم(ع): «همانا نوشیدن آب سرد، گواراتر است».[۴]
ب. زیان‌های آب سرد
امام صادق(ع): «از نوشیدن آب سرد و…[۵] در حمام بپرهیز که معده را خراب می‌کند و بر خود آب سرد مریز که بدن را ضعیف می‌‏کند، و در وقت خروج از حمام، آب سرد بر پشت پا بریز که بیمارى را از بدنت بیرون می‌‏برد».[۶]
در روایاتی منسوب به امام رضا(ع) چنین آمده است:
«نوشیدن آب‏ سرد، پس از چیز (غذا یا نوشیدنى) داغ یا شیرین، دندان‌ها را از بین می‌بَرَد».[۷]
«[نوشیدن یا غسل کردن با[۸]] آب‏ سرد پس از خوردن ماهى، سستْ اندامى در پى می‌آورد».[۹] در برخی از منابع اهل‌سنت این سخن از ابن بختیشوع‏ نقل شده است.[۱۰]
بنابراین، آب سرد اگر چه لذیذتر از آب معمولی بوده و دارای خواصی نیز می‌باشد، ولی در برخی شرایط، شایسته است که از آن پرهیز کرد و برای شناخت بیشتر مزایا و معایب آن نیز باید به پزشکان حاذق مراجعه کرد.

[۱]. متقی هندی، علاء الدین علی بن حسام الدین، کنز العمال فی سنن الأقوال و الأفعال، ج ۱۰، ص ۴۸، بیروت، مؤسسه الرساله، چاپ پنجم، ۱۴۰۱ق.
[۲]. ابن شعبه حرانى، حسن بن على‏، تحف العقول، ص ۱۰۲، قم، مؤسسه نشر اسلامی، چاپ دوم‏، ۱۴۰۴ق.
[۳]. طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الاخلاق، ص ۱۵۶، قم، شریف رضی، چاپ چهارم، ۱۴۱۲ق.
[۴]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۶، ص ۳۸۲، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.
[۵]. مراد نوعى آب جو حلال است که به «ماء الشعیر» معروف بوده و آن را به شیوه مخصوصى از جو می‌گیرند.
[۶]. صدوق، محمد بن على‏، من لا یحضره الفقیه، ج ‏۱، ص ۱۱۳ – ۱۱۴، قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ دوم‏، ۱۴۱۳ق؛ مکارم الأخلاق، ۵۲.
[۷]. منسوب به امام رضا(ع)، طب الإمام الرضا(الرساله الذهبیه)، ص ۲۹، قم، دار الخیام‏، چاپ اول‏، ۱۴۰۲ق.
[۸]. طبق برخی از نسخه‌ها؛ ر. ک: مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، ج ‏۵۹، ص ۳۲۱، بیروت، دار إحیاء التراث العربی‏، چاپ دوم‏، ۱۴۰۳ق.
[۹]. طب الإمام الرضا(الرساله الذهبیه)، ص ۲۶ – ۲۷.
[۱۰]. «الِاغْتِسالُ بِالْماءِ الْبارِدِ بَعْدَ أَکْلِ السَّمَکِ الطَّرِیِّ یُوَلِّدُ الْفالِجَ»؛ ابن قیّم جوزی، محمد بن أبی‌بکر، زاد المعاد فی هدی خیر العباد، ج ۴، ص ۳۷۴، بیروت، مؤسسه الرساله، ۱۴۱۵ق.
منبع: با ما بخون ، اسلام کوئست