آیا آزاد بودن در برابر شوهر مانند آزادی در برابر برادر زاده و خواهرزاده است؟

دسته بندی: مذهبی آیا آزاد بودن در برابر شوهر مانند آزادی در برابر برادر زاده و خواهرزاده است؟

خلاصه پرسش در مورد آزاد بودن در برابر شوهر
در آیه ۳۱ نور، به صورت پیاپی از افرادی نام برده شده است که نیازی نیست بانوان در برابر آنان حجاب داشته باشند. پرسش‌ آن است که آیا آزاد بودن در برابر شوهر مانند آزادی در برابر برادر زاده و خواهرزاده است؟
پرسش
چرا در آیه‌ی ۳۱ سوره نور، لیست افراد محرم به زن که می‌تواند زینتش را برای آنها آشکار سازد به صورت لیست‌وار و پشت سر هم آورده است، و حدود دست‌رسی هر کدام را مشخص نکرده است؟ مگر می‌شود سطح دست‌رسی شوهر و کنیز یا غلام یکی باشد؟ و زن مجاز به آشکارسازی زینت خود به اندازه مساوی برای هر کدام باشد؟!
پاسخ اجمالی
همان‌گونه که می‌دانید، قرآن کتابی است که حکم قانون اساسی را دارد، و در آن کلیات احکام بیان شده، و جزئیات به عهده مفسران وحی، یعنی پیامبر اسلام(ص) و ائمه(ع) گذاشته است؛ لذا برای تبیین موارد جزئی باید به سراغ روایات پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) رفت. یکی از موارد تبیین و تفسیر قرآن بیان حد و حدودی است که زنان در پوشش آن آزادند؛ یعنی پوشش آن مواضع بر زنان واجب نیست. بنابر این یکی از روایاتی که به تبیین بخشی از احکام پوشش زنان در آیه مورد نظر(آیه ۳۱ سوره نور) پرداخته، این روایت است:
«عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع‏ فِی قَوْلِهِ: وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها فَهِیَ الثِّیَابُ وَ الْکُحْلُ وَ الْخَاتَمُ- وَ خِضَابُ الْکَفِّ وَ السِّوَارُ، وَ الزِّینَهُ ثَلَاثٌ: زِینَهٌ لِلنَّاسِ وَ زِینَهٌ لِلْمَحْرَمِ‏ وَ زِینَهٌ لِلزَّوْجِ، فَأَمَّا زِینَهُ النَّاسِ فَقَدْ ذَکَرْنَاهُ، وَ أَمَّا زِینَهُ الْمَحْرَمِ فَمَوْضِعُ الْقِلَادَهِ فَمَا فَوْقَهَا- وَ الدُّمْلُجُ وَ مَا دُونَهُ وَ الْخَلْخَالُ وَ مَا أَسْفَلَ مِنْهُ- وَ أَمَّا زِینَهٌ لِلزَّوْجِ فَالْجَسَدُ کُلُّه»؛‏[۱]
امام باقر(ع) در تبیین حدود زینت‌هایی را که زنان در برابر محرم و نامحرم آزادند، فرمود: منظور از آیه شریفه که فرمود: “زینت خود را جز آن مقدار که نمایان است آشکار ننمایند”، پیراهن، سرمه، انگشتر، حنایی که به کف دست می‌زنند و دست‌بند است. آن‌حضرت زینت را نیز بر سه گونه تقسیم‌بندی نموده است: ۱. زینت برای عموم مردم؛ ۲. زینت برای محارم؛ ۳. زینت برای شوهر. زینت برای عموم مردم همان است که گفته شد؛ یعنی(پیراهن، سرمه، انگشتر، حنایی که به کف دست می‌زنند و دست‌بند)؛ زینتی که لازم نیست بر محارم پوشانده شود، گردن به بالا، بازو به پایین و مچ پا و پایین‌تر از آن است. و اما زینت برای شوهر تمام بدن می‌باشد.
بر اساس این حدیث، مشاهده می‌شود که حدود پوشش و جواز نگاه برای محارم مشخص شده، و مشخص گردید که سهم تمام محارم در جواز نگاه کردن به مواضع زینت زنان یکسان نیست.

[۱]. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، محقق، مصحح، موسوی جزائری، سید طیب، ج ‏۲، ص ۱۰۱، قم، دار الکتاب، چاپ سوم، ۱۴۰۴ق.
منبع: با ما بخون ، اسلام کوئست