آیا با هفتاد بار خواندن سوره حمد می‌ توان یک مرده را زنده کرد؟!

دسته بندی: مذهبی آیا با هفتاد بار خواندن سوره حمد می‌ توان یک مرده را زنده کرد؟!

پرسش در مورد هفتاد بار خواندن سوره حمد
در روایات آمده است: «اگر بر مرده‌ای هفتاد مرتبه سوره حمد را قرائت کردید، اگر دیدید آن جنازه جان پیدا کرد و زنده شد زیاد تعجب نکنید»؛ لطفاً متن اصلی این روایت را بیان کنید و آیا این حدیث از نظر سندی صحیح است یا نه؟ مشابه این حدیث هم داریم؟
پاسخ اجمالی
سوره حمد، نامهای گوناگونی که هر کدام از آنها  به یکی از ویژگی‌ خاصی اشاره دارد. یکی از نام‌های این سوره «شافی، (شفا‌دهنده)» است.[۱] در مورد شفابخشی سوره حمد روایاتی وارد شده است.[۲]
از جمله، روایتی از امام صادق(ع) نقل شده که حضرتشان فرمود:
«لَوْ قُرِئَتِ‏ الْحَمْدُ عَلَى‏ مَیِّتٍ‏ سَبْعِینَ‏ مَرَّهً ثُمَ‏ رُدَّتْ‏ فِیهِ الرُّوحُ مَا کَانَ ذَلِکَ عَجَباً»؛[۳] «اگر سوره حمد هفتاد بار بر مرده‌اى خوانده شود و روح به تن او باز گردد، جای تعجب نیست‏».
این روایت از نظر سندی، روایتی «حَسَن» است؛[۴] یعنی روایتی که تمام افراد موجود در سند آن، شیعه امامی بوده و بدون آنکه تصریح به عدالتشان شود، اما مورد ستایش قرار گرفته‌اند.[۵]
از نظر محتوایی باید گفت؛ مراد از این روایت آن است که ارزش سوره حمد به اندازه‌ای است که حتی این ظرفیت در آن نهفته است که اگر بر مرده‌ای هفتاد بار خوانده شود، آن مرده زنده ‌شود؛ و بدیهی است که مراد روایت آن نیست که هر فردی هفتاد بار این سوره را بر مرده‌ای بخواند و یا بر هر مرده‌ای هفتاد حمد خوانده شود، زندگی او را به دنبال داشته باشد، زیرا بعد از مرگ، هیچ‌گاه انسان به دنیا برنمی‌گردد جز با اعجاز که آن هم به صورت اندک تحقق پیدا می‌کند. از این‌رو، از مسلّمات دینی آن است که یک انسان عادی بدون اذن خداوند هرگز توانایی انجام چنین کاری را نخواهد داشت.[۶]
همان‌طوری که قرآن در مورد نماز می‌فرماید «إِنَّ الصَّلاهَ تَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ»(همانا نماز از فحشاء و منکر جلوگیری می‌کند) و این موضوع شامل هر نمازی نمی‌شود، بلکه نمازی که دارای شروط خاصی باشد می‌تواند انسان را از فحشاء و منکر دور کند؛[۷]

[۱]. ر.ک: اسامی سوره حمد، ۵۳۸۲۱.
[۲]. ر.ک: کلینى، محمد بن یعقوب‏، الکافی، ج ‏۲،  ص ۶۲۳ و ص ۶۲۶، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق‏.
[۳]. همان، ص ۶۲۳.
[۴]. مجلسى، محمد باقر‏، مرآه العقول فی شرح أخبار آل الرسول‏، ج ۱۲، ص ۵۱۱، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق‏.
[۵]. ر.ک: تقسیمات حدیث، ۲۸۲۶۱.
[۶]. ر.ک: خمینى، سید مصطفی، تفسیر القرآن الکریم، ج ‏۱، ص ۲۶ – ۲۷،  مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى(ره)، چاپ اول، ۱۴۱۸ق.
[۷]. ر.ک: نماز بازدارنده از فحشا و منکر، ۵۴۹۸۵.
منبع: با ما بخون ، اسلام کوئست