رفتار یهودیان مدینه با پیامبر (ص)

دسته بندی: مذهبی رفتار یهودیان مدینه با پیامبر (ص)

خلاصه پرسش
آیا یهودیان مدینه به‌جای سلام کردن بر پیامبر(ص)، از عبارت «السّام علیک»(مرگ بر تو) استفاده می‌کردند؟
پرسش
آیا درست است که وقتی یهودیان به پیامبر اسلام(ص) می‌رسیدند می‌گفتند: «السام علیک»؛ یعنی «مرگ بر تو»؟!
پاسخ اجمالی
سلام کردن اولین مرحله برای ارتباط سالم بین دو انسان است که حاوی پیام‌های متعددی از قبیل؛ دوستی، صمیمیت، محبت، تواضع، دعای خیر، اطمینان دادن به طرف مقابل و… است».[۱]
اما برخی از یهودیان مدینه به جای سلام بر پیامبر اسلام(ص)، به صورت مغرضانه از واژه «السّام علیک» استفاده می‌کردند؛ یعنی «مرگ بر تو باد».[۲]
۱. امام صادق(ع) فرمود: شخصی یهودی نزد پیامبر(ص) آمد و گفت «السّام علیک». پیامبر(ص) نیز فرمود: «علیک» یعنی بر تو باد! یاران پیامبر(ص) به آن‌حضرت گفتند که او برای شما درخواست مرگ کرد! (چرا به او پاسخ دادید؟) پیامبر(ص) فرمود: «من نیز همان چیزی را که گفته بود به سوی خودش برگرداندم».[۳]
۲. روایت شده است؛ یهودیان پیش پیامبر(ص) آمدند و گفتند: «السّام‏ علیک‏» که پیامبر در پاسخ فرمودند: «بر شما باد». خداوند نیز آیه «وَ إِذا جاؤُکَ حَیَّوْکَ بِما لَمْ یُحَیِّکَ بِهِ الله‏»[۴] را نازل کرد.[۵]
۳. عائشه – همسر پیامبر(ص)- می‌گوید: قومی از یهود بر پیامبر(ص) وارد شدند و گفتند: «السّام علیک»؛ و پیامبر(ص) نیز فرمود: «و علیکم».[۶]
با وجود بی‌احترامی این دسته از افراد نسبت به پیامبر(ص)، آن‌حضرت از اهانت و فحش دادن به آنها پرهیز می‌کردند و سفارش می‌کردند که به آنها فحش و لعن داده نشود و می‌فرمودند: «همانا خداوند مدارا و دوستی را دوست دارد و فحش و ناسزا را دوست ندارد».[۷]

[۱]. ر.ک: «اهمیت سلام کردن»، ۶۹۲۳.
[۲]. «السام علیک و السام: الموت‏»؛ طریحى، فخر الدین بن محمد، مجمع البحرین‏، ج ۱، ص ۱۱۴، تهران، مرتضوى‏، چاپ سوم، ۱۳۷۵ش‏.
[۳] کلینى، محمد بن یعقوب‏، کافی، ج ۴، ص ۵، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق‏.
[۴]. «و هنگامی که نزد تو می‌آیند به گونه‌اى تو را درود می‌گویند که خداوند آن‌گونه تو را درود نگفته است‏»؛ مجادله، ۸.
[۵]. فتال نیشابورى، محمد بن احمد، روضه الواعظین و بصیره المتعظین، ج ۲، ص ۴۵۸، قم، رضى‏، چاپ اول، ۱۳۷۵ش‏.
[۶]. بخاری، محمد بن اسماعیل، الجامع المسند الصحیح المختصر من أمور رسول الله(ص) و سننه و أیامه(صحیح بخاری)، ج ۸، ص ۸۵، بیروت، دار طوق النجاه، چاپ اول، ۱۴۲۲ق؛ أبو عیسى ترمذی، محمد بن عیسى، سنن الترمذی، ج ۵، ص ۶۰، مصر، شرکه مکتبه و مطبعه مصطفى البابی الحلبی، چاپ دوم، ۱۳۹۵ق.
[۷]. صحیح بخاری، ج ۸، ص ۸۵؛ سنن الترمذی، ج ۵، ص ۶۰.
منبع: با ما بخون ، اسلام کوئست