عبدالغنی نابلسی که بود؟

دسته بندی: مذهبی عبدالغنی نابلسی که بود؟

پاسخ اجمالی در مورد عبدالغنی نابلسی
عبدالغنی بن اسماعیل بن عبدالغنی، معروف به «نابلسی» عالم دینی، شاعر و اهل ادب، در سال ۱۰۵۰ق، در شهر دمشق به دنیا آمد.[۱] هفت سال ابتدای زندگی وی در نزدیکی مسجد جامع اموی دمشق سپری شد، اما بعد از آن به سمت دارالخلافه در قسطنطنیه هجرت کرد.[۲] سپس به شهر بغداد رفت، اما دوباره به سوریه بازگشت. او همچنین به فلسطین، لبنان، مصر و حجاز مسافرت کرد و بعد در دمشق مستقر شد، و در ۲۴ ماه شعبان سال ۱۱۴۳ق در دمشق درگذشت.[۳]
از عبدالغنی نابلسی حدود ۲۲۳ اثر به جا مانده است؛[۴] مانند:
۱. «رشحات الأقلام فی شرح کفایه الغلام» که در مورد فقه حنفیه است.
۲. «تعطیر الأنام‏ فی تعبیر المنام»‏.
۳. «ذخائر المواریث فی الدلاله على مواضع الأحادیث».
۴. «قلائد المرجان فی عقائد أهل الإیمان» رساله‌ای است در مورد عقائد.[۵]
عبدالغنی نابلسی در تصوف بر مشرب شیخ محیی الدین بن عربی(م ۶۳۸ق) و شیخ عبدالکریم جلیلی(م ۸۰۵ق) بود.[۶]
وی شاگردانی مانند محمد بن أبی‌بکر مرعشی، معروف به ساجقلی‌زاده داشت که حنفی بوده و به دست عبدالغنی به تصوف گرایش یافت.[۷]
عبدالغنی که از مشهورترین عارفان عصر خود بود، مذهب «حنفی» و مشرب «قادری»[۸] را برای خود انتخاب کرد.[۹]وی در توصیف مذهب خود می‌نویسد: «مذهب من حنفی است و مشرب آن قادری است».[۱۰]
با این وجود، قاضى نور الله مرعشی (م ۱۰۱۹ق)‏ در کتاب «احقاق الحق و ازهاق الباطل» روایات زیادی در مدح و بیان جایگاه اهل‌بیت(ع) از کتاب «ذخائر المواریث» و «زهر الحدیقه فی رجال الطریقه» عبدالغنی نابلسی نقل می‌کند؛ مانند: حدیث ثقلین‏،[۱۱] حدیث تطهیر،[۱۲] حدیث منزلت،[۱۳] حدیث الرّایه،[۱۴] حدیث شهر علم،[۱۵] و حدیث سد الابواب.[۱۶]

[۱]. ابن نابلسى، عبد الغنى بن اسماعیل‏، کتاب الوجود، محقق، احمد، سید یوسف، ص ۹، بیروت‏، دار الکتب العلمیه، چاپ دوم، ۱۴۲۴ق؛‏ ابن نابلسى‏، عبد الغنى بن اسماعیل‏، جواهر النصوص فى شرح الفصوص، محقق، کیالى حسینى‏، عاصم ابراهیم، ج ‏۱، ص ۶، بیروت، دار الکتب العلمیه، چاپ اول، ۱۴۲۹ق‏.
[۲]. سکندرى‏، احمد بن عطاء الله، شرح الصلاه المشیشیه، محقق، عیسى‏، عماد الدین عبد القادر، ص ۶۱، حلب، دار الغزالى‏، چاپ اول‏، ۱۴۲۳ق‏.
[۳]. جواهر النصوص فى شرح الفصوص، ج ‏۱، ص ۶؛ کتاب الوجود، ص ۹.
[۴]. شرح الصلاه المشیشیه، ص ۶۱.
[۵]. زرکلى‏، خیر الدین، الأعلام قاموس تراجم لأشهر الرجال و النساء من العرب و  المستعربین و المستشرقین، ج ‏۴، ص ۳۲، بیروت، دار العلم  للملایین، چاپ هشتم، ۱۹۸۹م.
[۶]. جواهر النصوص فى شرح الفصوص، ج ‏۱، ص ۶.
[۷]. الأعلام، ج ‏۶، ص ۶۰.
[۸]. فرقه «قادریه» دنباله روی جنید بغدادی و شیخ عبدالقادر گیلانی، صوفی مشهور اهل‌سنت و جماعت می‌باشد.
[۹]. شرح الصلاه المشیشیه، ص ۶۱.
[۱۰]. ابن نابلسى، عبدالغنى بن اسماعیل‏، مفتاح المعیه فى دستور الطریقه النقشبندیه، ص ۲۷، قاهره، نشر الدار الجودیه، چاپ اول، ۱۴۲۹ق‏؛ جواهر النصوص فى شرح الفصوص‏، ج ‏۱، ص ۳۵؛ شرح الصلاه المشیشیه، ص ۶۱.
[۱۱]. مرعشی شوشتری‏‏، قاضى نور الله، احقاق الحق و ازهاق الباطل، ج ۹، ص ۳۳۲، قم‏، مکتبه آیه الله المرعشی النجفی، چاپ اول، ۱۴۰۹ق‏.
[۱۲]. همان، ج ‏۹، ص ۱۵.
[۱۳]. همان، ج ‏۵، ص ۲۰۸.
[۱۴]. همان، ج ‏۲۱، ص ۴۵۴.
[۱۵]. همان، ج ‏۵، ص ۵۱۲.
[۱۶]. همان، ص ۵۴۴.
منبع: با ما بخون ، اسلام کوئست