کشته‌ های لشکر عمر بن سعد در کربلا چند نفر بود؟

دسته بندی: مذهبی کشته‌ های لشکر عمر بن سعد در کربلا چند نفر بود؟

پاسخ اجمالی در مورد کربلا
درباره کشته شدگان لشکر عمر سعد در روز عاشورا، نمی‌توان آمار دقیقی ارائه کرد. از جهتی ممکن است نسبت به برخی از این آمارها تشکیک شود. و از جهتی دیگر، درباره برخی افراد، از تلفاتی که او به لشکر دشمن وارد کرده است، سخنی به میان نیامده است و یا درباره برخی از شهدا به همین مقدار اکتفا شده که گفته‌اند: «جنگ شدیدی کرد تا این‌که کشته شد». با این حال؛ در منابع مرتبط با فاجعه عاشورا، برای افرادی که توسط امام حسین(ع) و یا برخی از اصحاب ایشان کشته شده‌اند، آمارهایی بیان شده است:
۱. یزید بن زیاد مصاهر(ابو شعثاء کندی): حداقل ۵ نفر.[۱]
۲. حر بن یزید ریاحی: حداقل ۴۰ نفر، تا پیش از این‌که اسبش را پی کنند.[۲]
۳. وهب بن عبدالله کلبی: ۳۶ نفر(۲۴ پیاده و ۱۲ سواره).[۳]
۴. قاسم بن الحسن: ۳۵ نفر.[۴]
۵. علی بن الحسین(علی اکبر): ۲۰۰ نفر.[۵]
۵. حبیب بن مظاهر: ۳۱[۶] یا ۶۲[۷] نفر.
۶. زهیر بن قین بجلی: ۱۹[۸] یا ۷۰[۹] یا ۱۲۰[۱۰] نفر.
۷. بریر بن خضیر همدانی: ۳۰ نفر.[۱۱]
۸. مالک بن انس کاهلی: ۱۴[۱۲] یا ۴۴[۱۳] نفر.
۹. قره بن ابی قره غفاری: ۶۸ نفر.[۱۴]
۱۰. جون بن حوی: ۲۵ نفر.[۱۵]
۱۲. انیس بن معقل اصبحی: بیش از ۲۰ نفر.[۱۶]
۱۳. حجاج بن مَسروق جُعفی(مؤذن امام حسین[۱۷]):  ۲۵ نفر.[۱۸]
۱۴. جناده بن حارث انصاری: ۱۶ نفر.[۱۹]
۱۵. غلام ترک حرّ بن یزید ریاحی: ۷۰ نفر.[۲۰]
۱۶. ابراهیم بن حصین اسدی: ۸۴ نفر.[۲۱]
۱۷. عبدالله بن مسلم بن عقیل: ۹۸ نفر.[۲۲]
۱۸ عون بن عبدالله بن جعفر: ۲۱ نفر (۳ سواره و ۱۸ پیاده).[۲۳]
۱۹. محمد بن عبدالله بن جعفر: ۱۰ نفر.[۲۴]
۲۰. عبدالرحمن بن عقیل: ۱۷ سواره.[۲۵]
۲۱. جعفر بن عقیل: ۲ یا ۱۵ نفر.[۲۶]
۲۲. عبدالله بن الحسن: ۱۴ نفر.[۲۷]
۲۳. نافع بن هلال بَجَلی یا جملی: ۱۲[۲۸] یا ۷۰ نفر. [۲۹]
۲۴. عباس بن علی(ع): ۸۰ نفر پیش از ورود به نهر.[۳۰]
۲۵. امام حسین(ع): ۱۹۵۰ نفر.[۳۱]
این آمارهای جزئی نمی‌تواند ما را به یک آمار کلی رهنمون شود، زیرا:
اولاً: آمار مرتبط با تمام اصحاب امام گزارش نشده است.
ثانیاً: برخی گزارش‌ها نیز باید اعتبارسنجی شوند، زیرا به عنوان نمونه جز از راه اعجاز امکان ندارد که امام حسین(ع) با استفاده از سلاح‌های آن روز، در مدت چند ساعت، نزدیک به دو هزار نفر را کشته باشد.

[۱]. طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک(تاریخ طبری)، ج ۵، ص ۴۴۵، بیروت، دار التراث، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
[۲]. خوارزمی‏، موفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ج ۲، ص ۱۳ – ۱۴، قم، انوار الهدی‏، چاپ دوم، ۱۴۲۳ق.
[۳]. همان، ص ۱۶.
[۴]. همان، ص ۳۱.
[۵]. همان، ص ۳۴ – ۳۵.
[۶]. فتال نیشابوری، محمد بن حسن‏، روضه الواعظین و بصیره المتعظین‏، ج ‏۱، ص ۴۲۳، قم، دلیل ما، چاپ اوّل‏، ۱۴۲۳ق.
[۷]. ابن شهر آشوب مازندرانی، مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۱۰۳، قم، علامه، چاپ اول، ۱۳۷۹ق؛ کرکى حائرى‏، سید محمد، تسلیه المجالس و زینه المجالس‏، ج ‏۲، ص ۲۹۶، قم، مؤسسه المعارف الإسلامیه، چاپ اوّل‏، ۱۴۱۸ق.
[۸]. روضه الواعظین و بصیره المتعظین‏، ج ۱، ص ۴۲۳.
[۹]. قندوزی، سلیمان بن ابراهیم‏، ینابیع الموده لذو القربى‏، ج ‏۳، ص ۷۲، قم، اسوه، چاپ دوم‏، ۱۴۲۲ق.
[۱۰]. مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۱۰۳؛ تسلیه المجالس و زینه المجالس‏، ج ‏۲، ص ۲۹۵.
[۱۱]. روضه الواعظین و بصیره المتعظین‏، ج ۱، ص ۴۲۴؛ تسلیه المجالس و زینه المجالس‏، ج ‏۲، ص ۲۸۳.
[۱۲]. مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۱۰۲.
[۱۳].  ینابیع الموده لذو القربى‏، ص ۷۴.
[۱۴]. مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۱۰۲.
[۱۵]. همان، ص ۱۰۳.
[۱۶]. همان.
[۱۷]. مقتل الحسین(ع)، ج ‏۲، ص ۲۳.
[۱۸].  مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۱۰۳.
[۱۹]. همان، ص ۱۰۴.
[۲۰]. همان.
[۲۱]. همان، ص ۱۰۵.
[۲۲]. همان.
[۲۳]. همان، ص ۱۰۶؛ تسلیه المجالس و زینه المجالس‏، ج ‏۲، ص ۳۰۳.
[۲۴]. مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۱۰۶؛ تسلیه المجالس و زینه المجالس‏، ج ‏۲، ص ۳۰۳.
[۲۵]. مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۱۰۶.
[۲۶]. همان، ص ۱۰۵.
[۲۷]. همان، ص ۱۰۶.
[۲۸]. همان، ص ۱۰۴؛ تاریخ الامم و الملوک(تاریخ طبری)، ج ‏۵، ص ۴۴۱؛ بلاذری، احمد بن یحیى‏، أنساب الأشراف، ج ‏۳، ص ۱۹۷، بیروت، دار الفکر، چاپ: اوّل‏، ۱۴۱۷ق.
[۲۹]. مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۱۰۴.
[۳۰]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۴۱، بیروت، دار إحیاء التراث العربی‏، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق.
[۳۱]. مناقب آل أبی‌طالب(ع)، ج ۴، ص ۱۱۰.
منبع: با ما بخون ، اسلام کوئست